Fermette en France

Ongeveer een week voor de kerst vertrekken wij naar Frankrijk, bouwtekeningen mee. Dit willen we met de burgemeester bespreken, en hoe wij de bouwvergunning moeten aanvragen. Als een huis een tijdje niet bewoond is geweest in de winter, dan is het koud. En dan bedoel ik ook echt koud. De elektrische deken waar ik vroeger een afkeer van had, ligt nu dankbaar op bed. Een uur voor bedtijd wordt standje 3 geactiveerd. Na 1 dag flink stoken, begint de kou iets minder te worden, en op dag 3 is het aangenaam. M. is begonnen met de logeerkamers op te knappen, Alles ziet er wel goed uit, maar van bloemetjes behang zijn wij niet echt gecharmeerd. Ondanks dat wij weten dat het veel bonter en gekleurder kan zijn. Ik houd mijzelf bezig met de kachels brandende houden, boodschappen, en aan de website werken. De dag voor kerst rijden wij naar de Morvan waar Jo/Jo hun verblijf hebben. Onze jongste dochter is met hun meegereden en wij gaan haar daar ophalen. Fijn dat d...

Het roer gaat om. Soms doet zich een gelegenheid voor , waardoor je de mogelijkheid hebt je leven totaal anders in te richten. Je kan het voorbij laten gaan, of de kans pakken. Dat gaan wij doen. De knoop gaat door en het roer gaat om. Wij gaan ons definitief in Frankrijk vestigen. Veel plannen, maar vooral veel regelen. Wij willen een schuur verbouwen, nou ja, laten verbouwen en daar zelf in de toekomst gaan wonen. Het huidige woonhuis is prima, en met wat modernisering, geschikt als Chambre d’ Hotes en in de toekomst in zijn geheel als vakantiehuis. Onze lieve vriend Jo (die van Jo/Jo ja) heeft met ons meegedacht, geholpen om onze gedachten op papier te zetten, zodat er een mooi architectonisch ontwerp is getekend. Dit is o.a. nodig voor een bouwvergunning. De combi Jo/Jo/An heeft ons op allerlei manieren bijgestaan, wat wij enorm waarderen. Dat mag ook wel eens vermeld worden. Nu weer over tot de orde van de dag. Lange   ” nog te doe...

Wat is het fijn om thuis internet te hebben, er is echter één maar. Op mijn mooie design superlicht appeltje past geen netwerkkabel, of hoe dat dan ook mag heten. Ik kan er nog niets mee. M. heeft een laptop waar dit stekkertje wel in past. Na zoeken op internet (jawel, en laptop van M) kom ik erachter dat er verloopsnoertjes zijn. Te koop bij de appeltjes winkel, die hier natuurlijk niet in de buurt is. Dan maar geduldig wachten tot dat ik weer in Nederland ben. Wat ook handig is, is een franse pre-paid kaart voor mijn telefoon. In de supermarkt kan je opwaardeertegoed kopen, maar niet een simkaart. Daarvoor moet je toch echt naar de grote stad. Wij gaan naar Dijon, daar is een groot winkelcentrum waar een telefoonwinkel is. Daar aangekomen staat er een lange rij voor een winkel, en wat schetst onze verbazing? Er wordt een winkel geopend. Wij sluiten aan in de lange rij, en ik hoop maar dat ze het desbetreffende verloopsnoertje verkopen. De geduldig wachtende klanten worden gedos...

Met een huis en een groot terrein is er altijd van alles te doen in Frankrijk. Wij hebben totaal geen behoefte aan televisie.  Die hebben wij niet, zelfs geen aansluiting. De franse radio staat veel aan, dit is ook goed voor de verdere ontwikkeling van onze taal. Internet is een heel ander verhaal, het is best handig om zo contact te houden met het thuisfront. Regelmatig togen wij met mobiel of laptop naar een hotel in Montbard, of een cafe om gebruik te maken van hun wifinetwerk. Zelfs bij de vvv lukt dat. Zeer fijn maar vreselijk onhandig. Het is toch elke keer weer in de auto stappen, 10 min rijden, kijken of er mail is, en dan weer 10 min terug rijden. Onder het genot van een kop koffie bij Hotel de La Gare in Montbard, ga ik uitzoeken hoe internet moet worden aangevraagd. In Frankrijk is het bereik in kleine dorpjes vaak slecht of helemaal niet aanwezig. Via via gehoord van een provider die ook zendmasten in kleine dorpjes plaatst. Wanneer er meer dan 20 huishouden...

In de zomermaanden zijn wij regelmatig heen en weer gereden. De ene keer voor een lang weekend, de andere keer een week. Heel leuk, veel visite gehad, maar ook druk. Wij zijn nu in de gelegenheid om een wat langere periode achter elkaar te gaan. Heerlijk. Wij krijgen wat mail, whats'app en ouderwetse telefoonberichten, waarin ons een prettige vakantie wordt toegewenst. Leuk, deze attenties, doet mij altijd erg goed. Maar.... is het wel een prettige vakantie? Prettige weken dat gaat wel lukken, maar vakantie? Bij aankomst zijn er gelijk zoveel dingen die moeten gebeuren. Allereerst een blije hond uitlaten, blij omdat ze na een lange autorit, er weer uit mag. Vooral blij omdat zij deze plek herkend. Lekker rondrennen op het terrein, de buurpoes wegjagen. s'Nachts bij de baas op de slaapkamer slapen. Dat is vakantie voor de hond. De mens moet aan het werk. De tot nu toe elke keer volgepropte auto leeghalen. Water en elektra aansluiten, de transistorradio neerzette...

De nationale feestdag van Frankrijk is 14 juli. Overal in het land, en zeker in de wat grotere steden, wordt dit uitgebreid gevierd. Wij hebben een uitnodiging gehad, om op de 13de de bestorming van de Bastille te vieren. Elk jaar stelt de eigenaar van het kasteel zijn binnenplaats beschikbaar en wordt er een diner dansant gehouden. Gekostumeerd bal. Onze buurvrouw (nr 5) vroeg aan ons of wij wel kleding hadden. Als absolute carnaval vermijder zijn wij niet in het bezit van verkleed kleding. De buurvrouw heeft een setje voor ons. Voor de man een piratenpak, voor de vrouw een Marie-Antoinette jurk met bijpassende sluier. Vooruit dan maar, op de avond van vrijdag de 13de, gaan wij op pad. Wij zijn de poort nog niet uit en zien de buren van nr 5 aankomen. Buurvrouw roept iets, waaruit wij opmaken dat wij op haar moeten wachten. Gezamenlijk lopen wij naar het kasteel. Hier worden wij hartelijk begroet door de burgemeester P. en zijn vrouw. 2 kusjes op de wang, geen hand geven. Vanw...

In vele franse dorpjes en stadjes worden er regelmatig rommelmarkten gehouden. Vanaf het voorjaar tot  eind augustus zijn er bijna wel wekelijks rommelmarkten. Zo ook in "ons" dorp. S'morgens vroeg hoorden wij veel rumoer, men was al druk bezig met het opzetten van een springkussen, in de vorm van een kasteel. Bij het dorpshuis werd druk gewerkt, buiten kwam een bar, tafels en banken te staan. Dit alles in de stromende regen. De weergoden zaten helaas niet mee.  gelukkig bestaan er partytenten. Nadat ik terug was gekomen van mijn dagelijkse ochtendwandeling met de hond, was het al druk met mensen die hun kraampje gingen opzetten. Vanaf ons huis was de straat afgezet. Het regenen was opgehouden en er kwam zelfs een waterig zonnetje tevoorschijn. Onze zolders liggen nog steeds vol met rommel, waarvan veel geschikt zou zijn om te verkopen op de rommelmarkt. Vooral speelgoed. Dit durfden wij niet aan, de vorige bewoners hebben wel alles achter gelaten,...

Tijdens ons bezoek bij de buren, vertelde zij wat over hun buurvrouw. De huizen nummer 3 & 5 staan dicht bij elkaar. Zij worden gescheiden door een klein, smal steegje. Voor de duidelijkheid, wij zijn bij nummer 3 op visite geweest. Het verhaal van de buurvrouw van nummer 5. Zij is behoorlijk op leeftijd.. Woont sinds het overlijden van haar man, al heel wat jaren alleen in het huis. Buren van nummer 3 begrijpen haar niet, zij wil niet met de tijd meegaan. Haar toilet is buiten, zij heeft slechts 1 gloeilamp in het midden van haar kamer hangen, haar enige verlichting. Haar strijkijzer verwarmt zij op de kachel, die natuurlijk op hout gestookt wordt. Geld speelt hier geen rol in, de familie heeft veel land, zelfs een kleine wijngaard. Waarom mevrouw dan zo wil leven, zelfs geen toilet binnen laten plaatsen, kan er bij buurtjes nr 3 echt niet in. Af en toe  nemen ze weleens boodschappen voor haar mee. Normaal gesproken doet de zoon dat. De bakker brengt haar dagelijks bro...

Met een volle auto gaan wij op weg naar ons fijne stekje. Dit zal voorlopig elke keer zo zijn, er zijn genoeg spullen om mee te nemen.   M is na de overdracht nog een keer geweest, voor mij is het toch wel lang geleden. In het dorp wordt regelmatig van alles georganiseerd, wij worden middels een e-mail op de hoogte gehouden. Zo ook deze keer. Wij hebben een uitnodiging gekregen voor een " repas"  Wij begrijpen dat het om een etentje gaat, aanvang 20:00 uur in het dorpshuis. Bij binnenkomst worden wij hartelijk begroet door o.a. de vrouw van de burgemeester. Geen hand geven, 2 kussen op de wang. Er moet door ons nog betaald worden en ik geef gelijk zakken stroopwafels af. Van ons, voor de dorpsbewoners. Zij gaan dit bij de koffie presenteren. In het dorpshuis is het al aardig druk en wij worden door vele paren ogen aangestaard. Dan voel je je best wat ongemakkelijk. De burgemeester komt bij ons staan, overhandigd ons een straf brouwsel (kir royal?) Hij stelt ons ook voor...

Vannacht heb ik het niet koud gehad, ondanks de -11 graden. Zo als gewoonlijk begin ik de dag met de hond uitlaten en een kop koffie. De Volkskrant zal ik hier moeten missen, Le Biën Public (regionale krant cote d’or) is een goed alternatief. Deze wordt meestal ook bij de bakker verkocht, dat kan in een moeite door. A en hond gaan mee naar de bakker. Hond heeft het prima naar haar zin, maar ik ben bang dat wanner zij alleen is, in een nog onbekende omgeving, zij dit niet leuk vindt. Bij de bakker kopen wij een stokbrood, krant en iets wat ons wel lekker lijkt. Het lijkt op een beignet of iets oliebol-achtig. Dan blijkt dat ik niet genoeg geld bij me heb, en A. heeft haar portemonnaie niet bij zich. M. had mij gisteren nog cash gegeven, dit zat nog in een bodywarmer, die ik nu natuurlijk niet aan heb. Van de bakkersvouw begrijp ik dat wij vanaf €10,- mogen pinnen. Nou dan maar een glossy tijdschrift erbij, gaat over woninginrichting en decoratie, altijd handig. Pas nr 1 doe...

Vanmorgen werd ik al ruim voordat de wekker ging wakker. Het wordt een spannende dag vandaag. M. gaat zich weer met de kachels bezig houden, A & ik naar de bakker. Deze is 4 km verder in het volgende dorp. Een prachtige rit door een heuvelachtig landschap. Het is M niet gelukt om de kachel in de keuken aan te krijgen. Gelukkig hebben we de door A. meegebrachte radiator nog. Dat houdt de ergste vrieskou buiten. De boiler werkt prima, en wij kunnen een warme douche nemen. Schoon en in onze netste warme oude kleding op naar de stad. Eerst naar de bank. Daar moeten nog wat formaliteiten worden geregeld. Wij hebben uitgelegd dat wij al in het huis hebben geslapen, en dat een van de kachels het niet goed doet. Of madame een schoorsteenveger weet? Ja, dat weet zij wel. Een van haar klanten is schoorsteenveger, als wij het goedvinden wil ze hem gelijk bellen voor ons. Natuurlijk vinden wij dit goed, graag zelfs. Zo gezegd zo gedaan, de schoorsteenveger komt morgen. ...