inburgering
Met een volle auto gaan wij op weg naar ons fijne stekje. Dit zal voorlopig elke keer zo zijn, er zijn genoeg spullen om mee te nemen.
M is na de overdracht nog een keer geweest, voor mij is het toch wel lang geleden.
In het dorp wordt regelmatig van alles georganiseerd, wij worden middels een e-mail op de hoogte gehouden.
Zo ook deze keer. Wij hebben een uitnodiging gekregen voor een "repas"
Wij begrijpen dat het om een etentje gaat, aanvang 20:00 uur in het dorpshuis.
Bij binnenkomst worden wij hartelijk begroet door o.a. de vrouw van de burgemeester. Geen hand geven, 2 kussen op de wang. Er moet door ons nog betaald worden en ik geef gelijk zakken stroopwafels af. Van ons, voor de dorpsbewoners. Zij gaan dit bij de koffie presenteren.
In het dorpshuis is het al aardig druk en wij worden door vele paren ogen aangestaard. Dan voel je je best wat ongemakkelijk. De burgemeester komt bij ons staan, overhandigd ons een straf brouwsel (kir royal?) Hij stelt ons ook voor aan de mensen die na ons binnenkomen. Zeg nooit dat je je wilt introduceren. Vrij vertaald betekend dit dat je wilt penetreren. Dat is geen goede binnenkomer.
In het dorpshuis staan er lange rijen met tafels en stoelen al klaar. Er hangt een enorm tv scherm aan de muur. Zender MTV staat op, zonder het geluid te horen. Er staat een muziekinstallatie, volume voluit.
Enfin, wij doen ons best om gesprekjes aan te gaan. Een ouder echtpaar komt binnen en verteld onze buren te zijn, zij stellen het zeer op prijs wanneer wij met het eten bij hun komen zitten.
Rond tienen gaan wij aan tafel. De muziek blijft op hetzelfde volume. Er wordt gedanst.
Converseren onder deze omstandigheden valt niet mee, zeker met onze gebrekkige kennis van Frans.
Rond 1 uur wordt de koffie geserveerd. De burgemeester neemt de microfoon ter hand, en heet ons welkom. Applaus van de andere aanwezigen. Hij verteld ook dat het koekje van de koffie namens ons wordt aangeboden. Weer applaus.
De stroopwafels meenemen was een goed idee. Velen kwamen naar ons toe om te vragen hoe het heet en te zeggen dat ze het heel lekker vinden.
2dagen na deze vuurdoop kwam ik onze buurman tegen terwijl ik de hond uit liet.
Hij nodigde ons uit voor een "apero" een drankje te komen drinken. Terwijl ik verder liep had ik geen idee hoe laat dat dan wel zou zijn. Gelukkig kwam ik hem op de terugweg weer tegen, en durfde ik te vragen hoe laat. 18:00!
Tja, wat neem je dan mee? Het is bijna Pasen en bij de bakker hebben ze paaseieren in een mooie verpakking. dat is al iets voor de buurvrouw.
Voor de buurman nemen wij een fles, goede Bourgogne uit eigen wijnkelder
mee.
Klokslag 18:00 staan wij voor de deur. Wij worden hartelijk ontvangen, maar gelijk begrijpen wij dat wijn meenemen, in de Bourgogne, uit de Bourgogne erg vreemd is.
Wij redden ons eruit dat wij dit in Nederland wel zo doen.
In de "salon" worden wij naar onze zitplaats verwezen, M. in een lederen fauteuil naast de buurman. Ik bij de buurvrouw op de bank.
Als eerste wordt er een kir(witte wijn met een scheutje crème de cassis) geserveerd. Vervolgens wordt er een fles rode wijn open gemaakt, en er worden kleine hapjes op tafel gezet.
Een gesprek voeren gaat redelijk, de buurvrouw praat wel erg snel, maar we redden ons. De buurman heeft in de gaten dat wij soms woorden niet begrijpen en vraagt zijn vrouw wat langzamer te spreken. Zij vindt dat wij het maar moeten leren, en ze ratelt door. Ze heeft gelijk, maar toch...
Voordat wij naar de buren gingen hadden M & ik afgesproken dat wij ongeveer 1 tot 11/2 uur zouden blijven. Totaal niet wetende wat gebruikelijk is, dachten we dat dit wel gepast zou zijn.
Toen wij na zo'n 2 uur lieten merken dat wij naar huis gingen, wilde de buurvrouw daar niets van weten. Zij gaf haar man de opdracht om een fles champagne uit de kelder te halen. Na een paar keer tegensputteren, en herhaaldelijk de opdracht kreeg, verdween hij naar de kelder.
De buurvrouw ging naar de keuken en kwam terug met champagneglazen en lange vingers. Jawel, de langwerpige gesuikerde koekjes, die wij in Nederland ook kennen. Hier heten ze boudoir, en zijn roze.
Wij kijken elkaar vragend aan, wat is nu de bedoeling?
Ik kijk voorzichtig opzij en zie dat de buurvrouw, haar boudoir in haar glas champagne steekt, en daarna er een hap van neemt.
Voorzichtig doe ik hetzelfde, lange vinger niet te lang in het glas, anders wordt het een knoeiboel.
De fles champagne is leeg, het is 21:00 uur, de hoogste tijd om naar huis te gaan.
Enigszins benevelt door alle alcohol op een nog niet goed gevulde maag, lopen wij de 50 meter naar huis.
Om 21:30 gaan wij eten. In Frankrijk een niet ongebruikelijke tijd.
M is na de overdracht nog een keer geweest, voor mij is het toch wel lang geleden.
In het dorp wordt regelmatig van alles georganiseerd, wij worden middels een e-mail op de hoogte gehouden.
Zo ook deze keer. Wij hebben een uitnodiging gekregen voor een "repas"
Wij begrijpen dat het om een etentje gaat, aanvang 20:00 uur in het dorpshuis.
Bij binnenkomst worden wij hartelijk begroet door o.a. de vrouw van de burgemeester. Geen hand geven, 2 kussen op de wang. Er moet door ons nog betaald worden en ik geef gelijk zakken stroopwafels af. Van ons, voor de dorpsbewoners. Zij gaan dit bij de koffie presenteren.
In het dorpshuis is het al aardig druk en wij worden door vele paren ogen aangestaard. Dan voel je je best wat ongemakkelijk. De burgemeester komt bij ons staan, overhandigd ons een straf brouwsel (kir royal?) Hij stelt ons ook voor aan de mensen die na ons binnenkomen. Zeg nooit dat je je wilt introduceren. Vrij vertaald betekend dit dat je wilt penetreren. Dat is geen goede binnenkomer.
In het dorpshuis staan er lange rijen met tafels en stoelen al klaar. Er hangt een enorm tv scherm aan de muur. Zender MTV staat op, zonder het geluid te horen. Er staat een muziekinstallatie, volume voluit.
Enfin, wij doen ons best om gesprekjes aan te gaan. Een ouder echtpaar komt binnen en verteld onze buren te zijn, zij stellen het zeer op prijs wanneer wij met het eten bij hun komen zitten.
Rond tienen gaan wij aan tafel. De muziek blijft op hetzelfde volume. Er wordt gedanst.
Converseren onder deze omstandigheden valt niet mee, zeker met onze gebrekkige kennis van Frans.
Rond 1 uur wordt de koffie geserveerd. De burgemeester neemt de microfoon ter hand, en heet ons welkom. Applaus van de andere aanwezigen. Hij verteld ook dat het koekje van de koffie namens ons wordt aangeboden. Weer applaus.
De stroopwafels meenemen was een goed idee. Velen kwamen naar ons toe om te vragen hoe het heet en te zeggen dat ze het heel lekker vinden.
2dagen na deze vuurdoop kwam ik onze buurman tegen terwijl ik de hond uit liet.
Hij nodigde ons uit voor een "apero" een drankje te komen drinken. Terwijl ik verder liep had ik geen idee hoe laat dat dan wel zou zijn. Gelukkig kwam ik hem op de terugweg weer tegen, en durfde ik te vragen hoe laat. 18:00!
Tja, wat neem je dan mee? Het is bijna Pasen en bij de bakker hebben ze paaseieren in een mooie verpakking. dat is al iets voor de buurvrouw.
Voor de buurman nemen wij een fles, goede Bourgogne uit eigen wijnkelder
mee.
Klokslag 18:00 staan wij voor de deur. Wij worden hartelijk ontvangen, maar gelijk begrijpen wij dat wijn meenemen, in de Bourgogne, uit de Bourgogne erg vreemd is.
Wij redden ons eruit dat wij dit in Nederland wel zo doen.
In de "salon" worden wij naar onze zitplaats verwezen, M. in een lederen fauteuil naast de buurman. Ik bij de buurvrouw op de bank.
Als eerste wordt er een kir(witte wijn met een scheutje crème de cassis) geserveerd. Vervolgens wordt er een fles rode wijn open gemaakt, en er worden kleine hapjes op tafel gezet.
Een gesprek voeren gaat redelijk, de buurvrouw praat wel erg snel, maar we redden ons. De buurman heeft in de gaten dat wij soms woorden niet begrijpen en vraagt zijn vrouw wat langzamer te spreken. Zij vindt dat wij het maar moeten leren, en ze ratelt door. Ze heeft gelijk, maar toch...
Voordat wij naar de buren gingen hadden M & ik afgesproken dat wij ongeveer 1 tot 11/2 uur zouden blijven. Totaal niet wetende wat gebruikelijk is, dachten we dat dit wel gepast zou zijn.
Toen wij na zo'n 2 uur lieten merken dat wij naar huis gingen, wilde de buurvrouw daar niets van weten. Zij gaf haar man de opdracht om een fles champagne uit de kelder te halen. Na een paar keer tegensputteren, en herhaaldelijk de opdracht kreeg, verdween hij naar de kelder.
De buurvrouw ging naar de keuken en kwam terug met champagneglazen en lange vingers. Jawel, de langwerpige gesuikerde koekjes, die wij in Nederland ook kennen. Hier heten ze boudoir, en zijn roze.
Wij kijken elkaar vragend aan, wat is nu de bedoeling?
Ik kijk voorzichtig opzij en zie dat de buurvrouw, haar boudoir in haar glas champagne steekt, en daarna er een hap van neemt.
Voorzichtig doe ik hetzelfde, lange vinger niet te lang in het glas, anders wordt het een knoeiboel.
De fles champagne is leeg, het is 21:00 uur, de hoogste tijd om naar huis te gaan.
Enigszins benevelt door alle alcohol op een nog niet goed gevulde maag, lopen wij de 50 meter naar huis.
Om 21:30 gaan wij eten. In Frankrijk een niet ongebruikelijke tijd.
Reacties
Een reactie posten