Ons gebrekkig frans
Ongeveer een week voor de
kerst vertrekken wij naar Frankrijk, bouwtekeningen mee. Dit willen we met de
burgemeester bespreken, en hoe wij de bouwvergunning moeten aanvragen.
Als een huis een tijdje niet
bewoond is geweest in de winter, dan is het koud.
En dan bedoel ik ook echt
koud.
De elektrische deken waar ik
vroeger een afkeer van had, ligt nu dankbaar op bed. Een uur voor bedtijd wordt
standje 3 geactiveerd.
Na 1 dag flink stoken, begint
de kou iets minder te worden, en op dag 3 is het aangenaam.
M. is begonnen met de
logeerkamers op te knappen, Alles ziet er wel goed uit, maar van bloemetjes
behang zijn wij niet echt gecharmeerd. Ondanks dat wij weten dat het veel
bonter en gekleurder kan zijn.
Ik houd mijzelf bezig met de
kachels brandende houden, boodschappen, en aan de website werken.
De dag voor kerst rijden wij
naar de Morvan waar Jo/Jo hun verblijf hebben.
Onze jongste dochter is met
hun meegereden en wij gaan haar daar ophalen.
Fijn dat dat zo kan, zij gaat
zelf op oudjaars dag weer terug. Oud en nieuw vieren doe je op die leeftijd met
je vrienden. Niet bij je ouders in een duf dorp waar niets te beleven valt.
M. heeft het eten voorbereid,
wij zorgen voor een kerstavondmaaltijd.
Uit gezellig en
veiligheidsoverwegingen blijven wij slapen.
De volgende ochtend na het
kerstontbijt weer terug.
Na de kerst komt de
burgemeester bij ons
langs, en heeft ons uitgenodigd om bij hem thuis over het een en ander te discusieren. Ojee, wij hebben nog niet echt iets gezegd over onze bouwplannen.
langs, en heeft ons uitgenodigd om bij hem thuis over het een en ander te discusieren. Ojee, wij hebben nog niet echt iets gezegd over onze bouwplannen.
Wel al een aannemer uit het
dorp ingeschakeld, die weer bevriend is met de burgemeester.
Op vrijdag rond half 7 gaan
wij ( met de bouwtekeningen onder de arm) en een beetje zenuwachtig op bezoek.
Onze dochter is ook van harte welkom en gaat dus mee.
Wij worden zeer vriendelijk
ontvangen, en naar een prachtige kamer gebracht.
Daar staat een lange
tafel waar wij plaats aan mogen nemen.
Even later komen er nog
vrienden binnen, en het wordt ons duidelijk dat wij voor een borrel zijn
uitgenodigd.
De dochters van de
burgemeester en een vriendin van die meiden, hebben allerlei lekkere hapjes
gemaakt.
Er wordt champagne geschonken,
en wij kletsen zo goed als het kan gezellig mee.
Over de etikette hoelang je
dan blijft hoeven wij ons geen zorgen te maken.
De broer van M en zijn vrouw
komen bij ons op visite, en M gaat ze op het station ophalen.
Net voor vertrek bespreken
wij onze plannen, en laten de bouwtekeningen zien.
De burgemeester beloofd na
oud en nieuw bij ons langs te komen en met ons door te nemen wat wij allemaal
moeten regelen.
Zo zie je maar weer, vanwege
de nog wat gebrekkig kennis hebben wij onszelf op een totaal verkeerd been
gezet.
Ik vrees dat dit nog vele
malen zal gebeuren.

Reacties
Een reactie posten