Internet
Met een huis en een groot terrein is er altijd van alles te doen in Frankrijk. Wij hebben totaal geen behoefte aan televisie. Die hebben wij niet, zelfs geen aansluiting. De franse radio staat veel aan, dit is ook goed voor de verdere ontwikkeling van onze taal.
Internet is een heel ander verhaal, het is best handig om zo contact te houden met het thuisfront.
Regelmatig togen wij met mobiel of laptop naar een hotel in Montbard, of een cafe om gebruik te maken van hun wifinetwerk. Zelfs bij de vvv lukt dat.
Zeer fijn maar vreselijk onhandig. Het is toch elke keer weer in de auto stappen, 10 min rijden, kijken of er mail is, en dan weer 10 min terug rijden.
Onder het genot van een kop koffie bij Hotel de La Gare in Montbard, ga ik uitzoeken hoe internet moet worden aangevraagd.
In Frankrijk is het bereik in kleine dorpjes vaak slecht of helemaal niet aanwezig.
Via via gehoord van een provider die ook zendmasten in kleine dorpjes plaatst.
Wanneer er meer dan 20 huishoudens internet aanvragen, vinden zij het de moeite waard om een zendmast neer te zetten.
Laten wij in ons dorp al zo'n mast hebben. Een goed begin. De aanvraag ingevuld en opgestuurd, later in Nederland nog telefonisch contact gehad. M. verdiend alle credits, ik vind telefoneren in het frans nog steeds een heel gedoe.
Enfin, bij de eerst volgende keer dat wij weer in Frankrijk waren kwam onze buurman ons een pakje brengen. Het kastje van het internet. Hij legde uit dat het op ons dak moest, precies richten tussen de kerktoren en zijn schuur door, naar de zendmast die op het gebouw van de gemeenschap staat.
Het was helemaal duidelijk.
Maar dan moet je dus het dak op, en dat is hoog. M. ging dit klusje klaren. Als voorbereiding zette hij dit kastje op de begane grond in elkaar, nam gereedschap en kastje in een rugzak mee het dak op.
Ik stond beneden, met camera en telefoon paraat. De een om dit moment vast te leggen, de ander om gelijk hulpdiensten te kunnen bellen wanneer hij eraf zou glijden.
Om naar de top van het dak te komen, moesten er dakpannen worden verwijderd, zo werd er een trap gecreerd.
tja, dan zit je ( nou ja M. dan) op de nok, en die moet je dan nog helemaal over om aan de andere kant te komen.
Gelukkig allemaal gelukt, kastje bevestigd, weer heelhuids naar beneden, pannen weer teruggelegd.
Vervolgens binnenshuis kabel doortrekken en aansluiten....
voila, wij hebben internet.
Internet is een heel ander verhaal, het is best handig om zo contact te houden met het thuisfront.
Regelmatig togen wij met mobiel of laptop naar een hotel in Montbard, of een cafe om gebruik te maken van hun wifinetwerk. Zelfs bij de vvv lukt dat.
Zeer fijn maar vreselijk onhandig. Het is toch elke keer weer in de auto stappen, 10 min rijden, kijken of er mail is, en dan weer 10 min terug rijden.
Onder het genot van een kop koffie bij Hotel de La Gare in Montbard, ga ik uitzoeken hoe internet moet worden aangevraagd.
In Frankrijk is het bereik in kleine dorpjes vaak slecht of helemaal niet aanwezig.
Via via gehoord van een provider die ook zendmasten in kleine dorpjes plaatst.
Wanneer er meer dan 20 huishoudens internet aanvragen, vinden zij het de moeite waard om een zendmast neer te zetten.
Laten wij in ons dorp al zo'n mast hebben. Een goed begin. De aanvraag ingevuld en opgestuurd, later in Nederland nog telefonisch contact gehad. M. verdiend alle credits, ik vind telefoneren in het frans nog steeds een heel gedoe.
Enfin, bij de eerst volgende keer dat wij weer in Frankrijk waren kwam onze buurman ons een pakje brengen. Het kastje van het internet. Hij legde uit dat het op ons dak moest, precies richten tussen de kerktoren en zijn schuur door, naar de zendmast die op het gebouw van de gemeenschap staat.
Het was helemaal duidelijk.
Maar dan moet je dus het dak op, en dat is hoog. M. ging dit klusje klaren. Als voorbereiding zette hij dit kastje op de begane grond in elkaar, nam gereedschap en kastje in een rugzak mee het dak op.
Ik stond beneden, met camera en telefoon paraat. De een om dit moment vast te leggen, de ander om gelijk hulpdiensten te kunnen bellen wanneer hij eraf zou glijden.
Om naar de top van het dak te komen, moesten er dakpannen worden verwijderd, zo werd er een trap gecreerd.
tja, dan zit je ( nou ja M. dan) op de nok, en die moet je dan nog helemaal over om aan de andere kant te komen.
Gelukkig allemaal gelukt, kastje bevestigd, weer heelhuids naar beneden, pannen weer teruggelegd.
Vervolgens binnenshuis kabel doortrekken en aansluiten....
voila, wij hebben internet.
Reacties
Een reactie posten