de buurvrouw met het geweer
Tijdens ons bezoek bij de buren, vertelde zij wat over hun buurvrouw.
De huizen nummer 3 & 5 staan dicht bij elkaar. Zij worden gescheiden door een klein, smal steegje.
Voor de duidelijkheid, wij zijn bij nummer 3 op visite geweest.
Het verhaal van de buurvrouw van nummer 5. Zij is behoorlijk op leeftijd.. Woont sinds het overlijden van haar man, al heel wat jaren alleen in het huis.
Buren van nummer 3 begrijpen haar niet, zij wil niet met de tijd meegaan. Haar toilet is buiten, zij heeft slechts 1 gloeilamp in het midden van haar kamer hangen, haar enige verlichting.
Haar strijkijzer verwarmt zij op de kachel, die natuurlijk op hout gestookt wordt.
Geld speelt hier geen rol in, de familie heeft veel land, zelfs een kleine wijngaard. Waarom mevrouw dan zo wil leven, zelfs geen toilet binnen laten plaatsen, kan er bij buurtjes nr 3 echt niet in.
Af en toe nemen ze weleens boodschappen voor haar mee. Normaal gesproken doet de zoon dat.
De bakker brengt haar dagelijks brood. Niet op maandag want dan zijn de bakkers dicht in Frankrijk.
Regelmatig zie ik een zak, in de vorm van een stokbrood, bij haar deur hangen. Er hangt ook een ouderwetse broodkast naast haar voordeur. Keurig voorzien van afdakje als bescherming tegen de regen.
Meestal wandel ik s'morgens met de hond langs haar huis, loop door tot ver buiten het dorp en draai dan weer om.
Op mijn terugweg zie ik dat het brood verdwenen is. Nog nooit de buurvrouw gezien.
Haar huis ligt niet direct aan de weg, het gebouw wat daar staat is denk ik een schuur. Heel af en toe zie ik s'avonds boven een licht branden. In het schuur gedeelte zit een boven een gat in de muur. In het voorjaar zag ik overdag een jonge uil zijn koppie nieuwsgierig naar buiten steken.
De tuin die naast de schuur ligt, en van de weg goed te zien, ziet er verzorgd uit. Veel bloemen. Zelfs hier nog nooit iemand aan het werk gezien.
Ik kom hier slechts een paar keer per dag langs wanneer ik de hond uitlaat, maar toch.
Om aan de achterzijde van het pand te komen, moet je over een weggetje dat eerst langs nummer 3 gaat.
Dit heb ik eens een klein stukje belopen, durfde echter niet verder.
Er staat niet aangegeven dat het een prive weg is, maar het is overduidelijk omdat de weg doodloopt, en je komt uit bij nummer 5.
Deze brutaliteit heb ik niet.
Buurman nummer 3 heeft verteld dat zij een geweer in haar kamer heeft, en niet zal aarzelen om dit te gebruiken.
Ik ben zeer nieuwsgierig en wil haar graag ontmoeten.Deze buurvrouw met het geweer.
De huizen nummer 3 & 5 staan dicht bij elkaar. Zij worden gescheiden door een klein, smal steegje.
Voor de duidelijkheid, wij zijn bij nummer 3 op visite geweest.
Het verhaal van de buurvrouw van nummer 5. Zij is behoorlijk op leeftijd.. Woont sinds het overlijden van haar man, al heel wat jaren alleen in het huis.
Buren van nummer 3 begrijpen haar niet, zij wil niet met de tijd meegaan. Haar toilet is buiten, zij heeft slechts 1 gloeilamp in het midden van haar kamer hangen, haar enige verlichting.
Haar strijkijzer verwarmt zij op de kachel, die natuurlijk op hout gestookt wordt.
Geld speelt hier geen rol in, de familie heeft veel land, zelfs een kleine wijngaard. Waarom mevrouw dan zo wil leven, zelfs geen toilet binnen laten plaatsen, kan er bij buurtjes nr 3 echt niet in.Af en toe nemen ze weleens boodschappen voor haar mee. Normaal gesproken doet de zoon dat.
De bakker brengt haar dagelijks brood. Niet op maandag want dan zijn de bakkers dicht in Frankrijk.
Regelmatig zie ik een zak, in de vorm van een stokbrood, bij haar deur hangen. Er hangt ook een ouderwetse broodkast naast haar voordeur. Keurig voorzien van afdakje als bescherming tegen de regen.
Meestal wandel ik s'morgens met de hond langs haar huis, loop door tot ver buiten het dorp en draai dan weer om.
Op mijn terugweg zie ik dat het brood verdwenen is. Nog nooit de buurvrouw gezien.
Haar huis ligt niet direct aan de weg, het gebouw wat daar staat is denk ik een schuur. Heel af en toe zie ik s'avonds boven een licht branden. In het schuur gedeelte zit een boven een gat in de muur. In het voorjaar zag ik overdag een jonge uil zijn koppie nieuwsgierig naar buiten steken.
De tuin die naast de schuur ligt, en van de weg goed te zien, ziet er verzorgd uit. Veel bloemen. Zelfs hier nog nooit iemand aan het werk gezien.
Ik kom hier slechts een paar keer per dag langs wanneer ik de hond uitlaat, maar toch.
Om aan de achterzijde van het pand te komen, moet je over een weggetje dat eerst langs nummer 3 gaat.
Dit heb ik eens een klein stukje belopen, durfde echter niet verder.
Er staat niet aangegeven dat het een prive weg is, maar het is overduidelijk omdat de weg doodloopt, en je komt uit bij nummer 5.
Deze brutaliteit heb ik niet.
Buurman nummer 3 heeft verteld dat zij een geweer in haar kamer heeft, en niet zal aarzelen om dit te gebruiken.
Ik ben zeer nieuwsgierig en wil haar graag ontmoeten.Deze buurvrouw met het geweer.
Reacties
Een reactie posten