Geduld is een schone zaak

Wachten, wachten, wachten......

Een huis kopen is een heel gedoe, laat staan in een land waar er andere regels heersen, en men een ander rechtssysteem kent. Zeker wanneer de je taal niet volledig beheerst.

Gelukkig zijn er mensen die ons met raad en daad bij kunnen staan, alhoewel wij het meeste zelf regelen.

Mevr. C. van de franse bank is zeer behulpzaam, en wij mogen haar altijd bellen wanneer er vragen zijn. Zij probeert langzaam en duidelijk te spreken, en over het algemeen komen wij er wel uit.

Afgelopen vrijdag is er een dik pak met papieren afgeleverd. Dit werd door een koerier gebracht. Mevr. C. had bij de verschillende documenten post-it geplakt, met uitleg wat er mee moest gebeuren en wanneer. De documenten voor de notaris moest door ons beide worden voorzien van een paraaf, en op sommige pagina’s een handtekening en datum.

Verder was er nog een pakket papieren wat naar het hoofdkantoor in Troyes moet worden gestuurd. Maar pas na 11 dagen. Waarom was ons onduidelijk en klopte het wel dat wij dit hadden gelezen, en was het niet uiterlijk 11 dagen?

Wij besloten om mevr. C. te bellen voor uitleg. Zij was niet direct bereikbaar en het antwoordapparaat moest worden ingesproken. Dat lukt nog wel, de vraag is voorbereid door het van te voren alvast goed te formuleren. 

Wanneer zij terug belt is het heel wat anders, dan ben ik behoorlijk aan het haperen, kan niet meer op de woorden komen en ben blij dat er verder niemand in huis is.

Mevr. C. begrijpt mijn vraag, en bevestigd dat het document pas na 11 dagen mag worden teruggestuurd. Er is een wettelijke bepaling dat je een periode hebt om de beslissing te overdenken. Er kwam nog meer uitleg maar dat kon ik niet meer volgen. Maakt niet uit, wij weten wanneer en hoe de volgende stap te nemen.

Ik had al eerder geschreven dat de notaris het nodige werk verricht. Het is mij nu meer duidelijk wat dat inhoud.

De notaris vraagt een Certificat d’Urbanisme aan. Dit is een verklaring van de overheid wat de bestemming is van het onroerend goed, en wat de eventuele beperkingen zijn.

De notaris gaat na of de huidige eigenaar wel de eigenaar is, en gerechtigd om het huis te verkopen, of er nog een hypotheek op het huis rust.

Er wordt onderzoek gedaan of er erfdienstbaarheden op het huis of erf rusten. Recht van overpad, of het recht van een buurhuis om een raam te hebben dat op jouw erf uitkijkt.

Allemaal niet van toepassing, maar de notaris moet dit wel onderzoeken.

Ik heb van de huidige eigenaresse wel begrepen dat de jagers wel door “ ons” bos lopen, en soms over het land. Officieel is dat niet toegestaan. Zolang ze maar niet onze hond voor iets eetbaars aanzien, heb ik er geen problemen mee. 

Het recht dat buren geen raam mogen hebben om in je tuin te kijken, kennen wij volgens mij niet in Nederland.

Ik zie het al voor mij, woonwijken met geblindeerde ramen. In Frankrijk speelt dit voor ons geen rol. Geen directe buren. 

Voordat de notaris alle informatie heeft, kunnen er soms maanden over heen gaan. 

Met enig ongeduld en lichte spanning, wachten wij af.