Fermette en France

over knopen doorhakken ....dan ben je weer thuis, foto’s kijken, nadenken, wat gaan we doen, hoe moeten wij het aanpakken. Advies aan anderen vragen. Enkele reacties “ ja, leuk doen, volg je gevoel,  luister naar je hart”  Zwager T is wel bekend met de makelaardij en spreekt ook nog eens vloeiend frans. Hij heeft ons wat adviezen gegeven over een eerste bod uitbrengen. Dochter M beheerst de franse taal ook goed, en zij heeft onze mail richting makelaar vertaald. Er is mailverkeer geweest, telefonisch contact (ook door zwager T) en wij waren al aardig op weg richting kopen. Toch nog wat twijfel, toch nog een keer gaan kijken? Om helemaal zeker te zijn, besloten wij om nog een keer te gaan kijken. Afspraak met de makelaar gemaakt, en een hotel gereserveerd. Op ons verzoek ging T. ook mee. Het huis hebben wij nog uitgebreider en kritischer bekeken. Al kloppend tegen oude balken, de septictank inspecterend (bah) stoppenkasten zoekend, liepen wij daar rond....

neem maar even de tijd om dit te lezen, een heel verhaal. Onze zoektocht hebben wij zeer grondig en serieus aangepakt. Allereerst begonnen met zoeken op internet. Er zijn veel sites waar huizen worden aangeboden. Uiteindelijk een site gevonden met aanbod in de door ons geliefde streek. Bourgogne Côte d’Or. Een profiel op basis van onze wensen samengesteld, en veel kijken naar het aanbod. Er stonden al aardig wat huizen in ons profiel, dus het werd de hoogste tijd om deze te gaan bekijken. Alle afspraken met de makelaars ter plaatse waren via de organisatie gemaakt. Onze vakantie bestond deze keer uit het bezoeken van woningen. September 2011, een prachtige zomerse week, en wij...  reden het grootste gedeelte van de tijd rond door de Bourgogne. Een mooie gelegenheid om de streek nog beter te leren kennen. Bij elke bezichtiging maakten wij aantekeningen, alle voor en tegen’s op een rijtje, veel foto’s gemaakt, om deze op een later moment terug te kijken. Som...

                                    Vele malen hebben wij tijdens onze vakanties in Frankrijk, voor de etalage van de plaatselijke makelaar gestaan. Dromend en fantaserend over een lieflijk boerderijtje, een camping, of anders toch zeker een chambre d’hotes. Het bleef bij dromen en fantaseren, wij hadden immers leuke adressen om te verblijven.  Nog niet de moed om deze stap te nemen, ons excuus;   “ op logeerlocaties alleen de lusten en geen lasten” “wij willen nog zoveel van de wereld zien” Nu, heel wat jaren, reizen en buitenlandse avonturen later, blijkt onze droom niet te zijn verdwenen. Het verlangen naar een eigen stekkie op het franse platte land is groot. De tijd is rijp om dit concreet te maken.